Edith Piaf öldü. Ama geriye bir şey bıraktı; ruhunu. Şimdi ayağa kalktı, elini uzattı, mikrofona yanaştı ve şöyle dedi: ''Savaşı gördüm. Savaşı duydum. Öyle zamanlar ki hayal kuramıyorsunuz. Zihniniz böyle yıkılmış bir bina gibi ağır, dolu ve beton kokuyor. Siz nefes aldıkça boğazınızdan midenize doluyor. Boğazınızda daha iğrenç bir tat kalıyor. Neye bakarsanız, neyi görürseniz, neye dokunursanız aynı şeyi hissediyorsunuz: hayat bitiyor. Tutmaya çalışıyorsunuz. Evet, biliyorsunuz ki zaten öleceksiniz. Biliyorsunuz ki hayatınız sonsuz değil. Muazzam bir manzara, sıcak bir sevgili, içinize dolan bir şarkı, her şey gelip geçici ama hatırlanmak işte insanın en büyük ihtiyacı!''

Yazan-Yöneten: Erdal Ozan Metin
Oynayan: Naz Göktan
Y.Yönetmen: Diyar Güldoğan
Koreografi: Deniz Atlı
Müzik: Ryok
Afiş Tasarımı: Taha Altınkaya

Bilet almak istediğiniz tarihi seçin

Ankara - Sahne 367
E-bültenimize abone olun etkinlikleri kaçırmayın!